33. Einde

“Er is een ramp gebeurd!” riep prinses Gretha.
“Wat dan?” vroeg haar vader.
“Onze beeldtaal-boodschap is met een veegarm uit de oceaan gehaald door iemand uit Laagland.
“Het is toch heel mooi…,” zei de koning, “dat afval uit zee wordt verwijderd.”
“Hoe kunt u dat nu zeggen?” vroeg de prinses boos.
“Van u moesten we de 32 elementen heel  groot ergens op aarde plaatsen.
Dus, we hebben daarvoor heel slim plasticsoep gebruikt en …”
“En nu dient het als grondstof voor weer iets anders. Prima!”, vond de koning.
“Maar nu kunnen aliens onze boodschap niet meer lezen”,  klaagde het meisje.
“Ach, misschien moeten we het zelf maar opknappen, hier, Gretha”, zei de koning.

uitblinker-sprookjesboek-einde-koning-troonEn met nieuw enthousiasme zei hij: “Daarom!
Nu je de 32 inzichten, stappen en vaardigheden hebt opgedaan ben je eraan toe.
Ik heb er alle vertrouwen in dat jij als mijn opvolger ons land beter maakt.
Kom!” zei de koning en stond op.
Hij wenkte zijn dochter naar de troon en verzocht haar met een sierlijke buiging
op het antieke meubelstuk plaats te nemen.

“We laten de rest van de flauwekul achterwege en ik zeg gewoon:
‘Ik benoem je hierbij tot Koningin van Kansrijk'”, zei de koning
en hij zette de prinses een kroon op het hoofd.
Daarna wilde hij Gretha zijn hermelijnen mantel omslaan, maar dat weigerde ze.

“Mijn eerste daad is om het fokken van hermelijnen te verbieden”, zei ze parmantig.
“En uw warme mantel kan mooi naar de daklozenopvang” voegde ze eraan toe.
“Maar dit erfstuk is juist een prachtig voorbeeld van duurzaamheid”, protesteerde de ex-koning.
“Hij gaat al vijf generaties mee.”
“Hmm, oké, dat is langer dan een hermelijnenleven.
Dan kan-ie terug naar zijn mantelzorger”, vond Gretha bij nader inzien
en gaf het kledingstuk terug aan haar vader.

“Als tweede daad”, hernam zij, “wil ik mijn helpers bedanken.”
“Zonder jullie had ik hier niet gezeten.”
Ze keek naar Doenar, Sharitt en Tincor die wat achterin de kroningszaal stonden
en wenkte het drietal om naar voren te komen.
De ex-koning ging op een krukje zitten.

“Pap”, vroeg de gloednieuwe koningin aan haar vader, “kan ik ze tot iets in de adel benoemen, of zo?”

“Nee, nee, dat hoeft niet”, zei tovenaar Tincor en hij hief zijn handen op.
Ik spreek namens ons drieën als ik zeg dat onze rol is uitgespeeld.
De twee anderen knikten en Doenar verklaarde:
“Ik verdwijn dadelijk en ga op in alle materie. Ik sta je dan ten dienst in alles wat je kunt gebruiken om te doen. Je hebt de natuur als prachtig voorbeeld hoe je dingen duurzaam doet.
Gebruik de aarde en alles wat erop staat gerust, maar duurzaam, dus. Oké?
Ik geef je nog één tip mee: als je iets wilt, doe het gewoon. Begin in elk geval, want daar gaat het vaak al mis.”
Gretha beloofde zijn goede raad ter harte te nemen en Doenar was verdwenen.

De koningin pinkte een traantje weg, ze was gehecht geraakt aan de enthousiaste klusser.
“En jullie,”  vroeg ze aan Sharitt en Tincor, “gaan jullie ook verdwijnen?

“Ja, ik zeg je ook vaarwel, zei schrijfster Sharitt.
“Ik ga op in alle mensen die je kunnen helpen. Ik sta je ten dienst met alle talen, beelden, kanalen, media  en middelen om te communiceren en te ruilen.
Mijn tip is: Je hoeft als Uitblinker en Koningin niet alles alleen te doen. Schakel waar mogelijk anderen in.
En extra tip: let ook op je lichaamstaal! Die spreekt soms boekdelen!”
Gretha beloofde ook deze tips op te volgen en Sharitt loste voor haar ogen op.

Als laatste nam tovenaar Tincor het woord.
“Lieve Gretha, je was een uitstekende leerlinge en ik verwacht wonderen van je, niet minder dan dat.
Je gaat nu een serieuze taak vervullen, maar dat betekent niet dat jouw leven geen sprookje of spel hoeft te zijn. Ik ga op in de alomtegenwoordige energie en sta je dan ten dienst als grondstof voor alles wat je kunt maken met wat je denkt. Jij kunt vanaf nu naar hartelust spelen en een beetje toveren – alleen duurt het wat langer. Maar maak daar gebruik van!
Mijn tip is: hoe groot je probleem ook is, concentreer je op wat je wenst!”
En ook de tovenaar loste voor de ogen van de koningin op.

Gretha was enige tijd stil.
Tenslotte veegde ze haar tranen weg en keek haar vader aan.
“’t Is nu jouw beurt Gretha”, sprak deze zacht.
Gretha slikte, ze vond het best eng.
“Heb je je 32 kaarten bij je?”
Gretha liet de kaarten als een waaier zien.
“Zwaai daar maar mee, daar heb je meer aan dan aan mijn scepter”, meende de ex-koning.
“Zo, en nu aan de slag, zou ik zeggen”, zei de man en wreef zich in zijn handen.
“Want we willen nog lang en gelukkig leven, toch?”

En de prinses was het daar roerend mee eens, maar ze was zo gewend te schrijven dat ze op een koninklijk kladblok snel een notitie maakte:

  • Schakel anderen in
  • Tover met je geest
  • Speel!
  • Blink uit!
  • Begin!